Chapter 7.10

பகவத் கீதை வெண்பா

எப்பொருட்கும் வித்தா நிலைநின்ற வென்னைநினை
யப்புருடர் புத்தியுநா னாகின்றே னொப்பில்
பிறரொளியை மாய்க்குமப் பேரொளிநா னாவன்
செறிதிணிதோட் பார்த்தா தெளி. 7.10

செறி திணி தோள் பார்த்தா

திரண்டு உருண்ட தோள்களையுடைய குந்தீ புத்திரனே

நிலைநின்ற என்னை

நித்யனை என்னை

எப்பொருட்கும் வித்தா நினை

எல்லாப் பொருள்களிலுள்ள உபாதாந ஶக்தியாக நினைப்பாயாக

அப்புருடர் புத்தியும்

அறிவாளிகளான ஜீவர்களின் அறிவாகவும்

நான் ஆகின்றேன்

நானே ஆகின்றேன்

பிறர் ஒளியை மாய்க்கும்

மற்றவர்களுடைய தேஜஸ்ஸை இல்லை செய்யும்

அப்புருடர் ஒப்பில் அப்பேரொளி நான் ஆவன்

ஒப்பில்லாத தேஜஸ்ஸை உடையவர்களுடைய தேஜஸ்ஸு நானேயாகிறேன்

தெளி

இதை அறிவாய்

Chapter Navigation

Chapter 0 — Page 0